12 czerwca 2015

Jane Eyre. Autobiografia - Charlotte Brontë


Odkąd zaczęłam, po krótkiej przerwie, po raz kolejny nałogowo czytać powstała pewna lista, do której sukcesywnie dopisywałam (i wciąż to robię) tytuły książek, które wiedziałam, że muszę mieć w swojej domowej biblioteczce i muszę je koniecznie przeczytać. Jedną z takich książek była historia o losach Jane Eyre. Dzięki uprzejmości Wydawnictwa MG wreszcie udało mi się zdobyć tę powieść i to jeszcze w tak pięknym wydaniu. Byłam święcie przekonana, że tytuł powieści brzmi Dziwne losy Jane Eyre, gdyż zawsze z takim się spotykałam, a okazuje się, że Jane Eyre. Autobiografia to oryginalny tytuł, pod którym została ta powieść wydana po raz pierwszy w roku 1847, więc jeśli kogoś odstrasza w tytule owo "autobiografia" nie ma się czego obawiać, jest to powieść fikcyjna.

Losy Jane Eyre rozpoczynają się gdy dziewczyna ma dziesięć lat i mieszka u swojej wujenki, ponieważ jej rodzice zmarli podczas panowania epidemii tyfusu. Ciotka obiecała swojemu umierającemu mężowi, że zaopiekuje się dziewczyną, jednak nigdy nie traktowała jej jak własnego dziecka. Mała Jane od początku widziała różnicę w traktowaniu jej a dzieci jej ciotki, już jako mała dziewczynka odczuła czym jest karanie, poniżanie czy niesprawiedliwy osąd. Wreszcie została odesłana do zakładu utrzymywanego z publicznej dobroczynności. W zakładzie tym panowały surowe zasady, dziewczęta, które odznaczały się buntowniczym charakterem były karane, co miało na celu wyplenienie z nich pewnych cech charakteru i zastąpienie ich lojalnością, usłużnością czy pracowitością. Było to również miejsce, w którym Jane poznała, co to prawdziwa przyjaźń. W zakładzie pozostawała aż do ukończenia pełnoletności, kiedy to zdecydowała zmienić coś w swoim życiu i znaleźć inną posadę. Jakby za sprawą opatrzności trafia do domu pana Rochestera jako guwernantka, gdzie jej życie uległo diametralnej zmianie.

Nie mogę inaczej napisać niż, że powieść ta jest niesamowita! Choć powieść spisana jest na niewiele ponad sześciuset stronach i momentami wydaje się, że niektóre wątki są zbyt długie bądź zbyt obszernie opisane, choć romans, któremu jest między innymi poświęcona książka nie jest niczym nowym to jest to powieść, w której świecie aż chce się zanurzyć! Pojawiają się wątki owiane tajemnicą, których rozwiązania nie mogłam się doczekać, okazywało się, że los jest sprawiedliwy, a zawarte w powieści sytuacje czy uczucia z jakimi musieli się zmierzyć bohaterowie sprawiają, że mimowolnie człowiek zaczyna się zastanawiać nad tym, co ważne.

Bohaterowie również pod każdym względem są niesamowici, ale oczywiście najbardziej przypadła mi do gustu główna bohaterka - Jane Eyre - oraz mężczyzna, który dał jej dach nad głową i pracę - pan Rochester. Jeśli chodzi o Jane od samego początku spodobało mi się to, że pod żadnym względem nie wpasowywała się w ramy grzecznej dziewczynki, która zawsze robi to, co się jej każe, która nie ma swojego zdania. Już jako mała dziewczynka pokazywała, że potrafi walczyć o swoje i nie ma zamiaru trzymać języka za zębami, gdy ktoś ją niesprawiedliwie oskarża. W jej postaci podziwiałam to, że zawsze kierowała się rozsądkiem i swoimi zasadami, nawet jeśli miało to sprawić, że sama będzie nieszczęśliwa, nie robiła niczego wbrew sobie. O panu Rochesterze wiele nie napiszę, ponieważ może to skłoni Was do sięgnięcia po tę książkę, na pewno ma on swoje zalety i wady, wiele jego zachowań woła o pomstę do nieba, ale bardzo mi się w jego postaci podobało to, że kiedy było trzeba, wiedział jak powinien się zachować i starał się na różne sposoby opiekować tymi, którzy byli mu bliscy i nie tylko.

Romans jest jednym z fundamentalnych wątków w tej powieści i cenię ją (właściwie każdą książkę zaliczaną do klasyki) jeszcze bardziej za to, że wszystko działo się stopniowo, uczucie miłości kwitło, a nie pojawiało się jak złośliwy neonowy napis, co często się pojawia w dzisiejszych książkach. Podobało mi się to, jak bohaterowie potrafili się ze sobą droczyć, ale również to, jak podkreślali, że to nie wygląd zewnętrzny jest w miłości najważniejszy, ale dusza i charakter.

Tak dobrej powieści nie da się przedstawić słowami, które w zupełności oddałyby jej świetność, można ją zachwalać pod wieloma względami, ale wiadomo, że każdy odbierze ją zupełnie inaczej, każdemu spodoba się co innego, a nawet będą tacy, którzy nie przebrną do końca powieści. Sama wiem, że jeszcze nie raz sięgnę po powieść Charlotte Brontë, która przez tak długi czas gdzieś mi się wymykała.


Tytuł: Jane Eyre. Autobiografia
Autor: Charlotte Brontë
Ilość stron: 607
Cena: 49,90zł

Ocena: 9/10

Za możliwość przeczytania Jane Eyre. Autobiografia serdecznie dziękuję Wydawnictwu MG

22 komentarze:

  1. Uwielbiam, uwielbiam!
    Absolutnie nie dziwię się twojej ocenie!
    Sama nie raz będę powracała do Jane Eyre! A teraz chcę przeczytać też inne książki Bronte!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja tak samo uwielbiam! :D to było po prostu genialne i inaczej nie da się powiedzieć :D

      Usuń
  2. Bardzo chciałabym się z nią zapoznać. Już od dane na nią poluje ale mi również zawsze się wymyka. Mam nadzieję że w końcu ją zdobede.

    OdpowiedzUsuń
  3. To musi być przepiękna książka... Aż ciężko mi sobie wyobrazić jak wiele przyjemności z lektury potrafi dać. :)
    Cieszę się, że ją mam, ale ubolewam, że wciąż nie przeczytałam... Chociaż film oglądałam kilkakrotnie. Ale czym jest film wobec pierwowzoru!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję bardzo :) Oj tak, niektóre lektury potrafią dać wiele przyjemności ;) Mam nadzieję, że uda Ci się wreszcie ją przeczytać, ja filmu nie widziałam, w tym wypadku chciałam najpierw przeczytać książkę, więc teraz już się mogę spokojnie zabrać za film :)

      Usuń
  4. Jakoś nie potrafię przekonać się do twórczości Charlotte Brontë, choć nie skreślam jej całkowicie. Niemniej jednak cieszę się, że niniejsza pozycja zrobiła na Tobie aż tak wielkie wrażenie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Szkoda, bo jej książki są naprawdę bardzo dobre :) Ale mam nadzieję, że kiedyś się przekonasz :)

      Usuń
  5. Ja muszę wreszcie się przekonać do klasyki. To takie moje małe postanowienie ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zacznij od czegoś lżejszego, a jak Ci się spodoba to później pójdzie już z górki ;) Mam nadzieję, że uda Ci się do niej przekonać :)

      Usuń
  6. Czytałam już w swoim życiu kilka razy tę książkę i za każdym razem znajduje w niej coś nowego. To dzieło po prostu trzeba znać.

    OdpowiedzUsuń
  7. Jeszcze nie miałam okazji przeczytać tej książki, jednak na pewno w najbliższym czasie to zmienię, bo zapowiada się niesamowicie :))

    OdpowiedzUsuń
  8. Bardzo lubię klasykę, więc to tylko kwestia czasu kiedy ją przeczytam :)
    Moje-ukochane-czytadelka

    OdpowiedzUsuń
  9. Bardzo lubię ten gatunek ,a i ta pisarka jest bardzo polecana,więc muszę koniecznie przeczytać ;)

    OdpowiedzUsuń
  10. Uwielbiam tą lekturę, jak dla mnie najlepsza z pośród wszystkich dzieł sióstr zaraz po Wichrowych wzgórzach ;)
    Thievingbooks.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  11. Mam w planach! :) Twoja recenzja tylko podsyciła mój apetyt na tę książkę ;)

    OdpowiedzUsuń
  12. Książkę czytałam raz, a film oglądałam kilka razy. Cudowna historia miłosna! Tak, jak piszesz - dużym jej urokiem jest to, że miłość kwitnie powoli, a nie pojawia się, jak neonowy napis:)

    OdpowiedzUsuń
  13. Zachęciłaś mnie! Zapisuje tytuł i mam nadzieję, że szybko uda mi się przeczytać tą książke :)
    Pozdrawiam i zapraszam do mnie INNA
    http://happy1forever.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  14. Wstyd, że jeszcze jej nie znam. Też mam listę książek, które chcę przeczytać i przyznaję, że jest na niej sporo pozycji z klasyki literatury.

    OdpowiedzUsuń
  15. Mimo dobrej opinii chyba się nie zdecyduję - od miesiąca słyszę tylko o tej książce i to w oryginale - dziewczyna miała to na literaturze brytyjskiej na filo angielskiej i już tym wymiotuję za przeproszeniem... :P

    OdpowiedzUsuń

Designed By Blokotek